فاصله گرفتن از ادم هایی که دوستشان داریم بی فایده است... زمان به زودی نشان
خواهد داد جانشینی
هایِ عاشقانه، اینگونه به گوشمان خوانده شدهاند
برای انها نیست غریب است دوست داشتن. وعجیب تر از آن است
دوست داشته شدن... وقتی میدانیم کسی با جان و دل دوستمان دارد .... ونفسها و
صدا و نگاهمان در روح و جانش ریشه دوانده ؛ به بازیش میگیریم. هر چه او عاشقتر ،
ما سرخوشتر، هر چه او دل نازکتر ، ما بی رحم تر . تقصیر از ما نیست ؛ تمامیِ قصه
هایِ عاشقانه، اینگونه به گوشمان خوانده شدهاند
داغ حسين « شعر استاد شهریار »
محرّم آمد و نو كرد درد و داغ حسين گريست ابر خزان هم بباغ و راغ حسين
هزار و سيصد واندى گذشت سال و هنوز چو لاله بر دل خونين شيعه داغ حسين
بهر چمن كه بتازد سموم باد خزان زمانه ياد كند از خزان باغ حسين
هنوز ساقى عطشان كربلا گوئى كنار علقمه افتاده با اياغ حسين
اگر چراغ حُسينى بخيمه شد خاموش مُنوّر است مساجد به چلچراغ حسين
خدا به نافه خلدش دماغ جان پرداشت كه بوى خون نكند رخنه در دماغ حسين
فراغ از دو جهان داشت با فروغ خُداى خُدايرا چه فروغى است در فراغ حسين
يزيد كو كه ببيند بناله قافله ها گرفته از همه سوى جهان سُراغ حسین
راست میگن که آدمای عاشق دربدرو دیوانند.راست میگن که آدمای عاشق غم درونو سر به تو دارند.راست می گن آدمای عاشق،عاشقند.کی میدونه عاشق کیه؟،کی می دونه مجنون کیه؟،کی میدونه لیلی کیه؟،همه می گند عاشق و یه خنده بر لب.روزگار با آدمای عاشق نمی سازه،آخر کارشون یه جا گیر می کنه،اه و ناله میکنندکیه که به دادشون برسه،هرچی کمک میخوان اما کسی نمی یاد.رنج میکشندو اه می کشندخدا خدا می کنندکه به عشقشون برسند.همشون میگند تمام آدما یکتا پرستند و لی من دوتارو می پرستم.شبها که می شه می شینید یه گوشه به آسمون نگاه می کنند و دنبال ستاره شون می گردند.ستاره شو که پیدا می کنه خواناخواه اشک ازچشامانش سرازسیر میشهکه آیا به ستاره اش میرسه یا نه.یه روزی برسه تمام عاشقا به عشقشون برسند.دعا کنید واسه تمام عاشقا دراند میرند پیشواز عشق واقعی.شاید بر نگرده دیگه اون آدم با عشق واقعی. . . .
فاصل یه حرف ساده است،بین دیدن و ندیدن،بگو صرف با کدومه شندیدن یا نشنیدن،
ما می خواستیم از درختا کاغذوقلم بسازیم، بنویسیم تا بمونیم پشت سایه جون نوازیم،
آینه ها اینجا نبودند تا بینیم که چه زشتیم،رو درخت با نوک خنجر زنده باد درخت نوشتیم،
زنگ خوش صدای تفریح واسمون زنگ خطر بود، همه ی روزای رفته دست یک نیغ تبر بود
شاید اشتباه اما عاشقا دروغ میگن
ادمای مهربون و با وفا دروغ میگن
اونا که میگن تا همیشه دیونتن
بذار بی پرده بگم به شما دروغ میگن
اونا که میان به این بهونه که اومدن
از سوی شهر قشنگ قصه ها دروغ میگن
اونا که فدات بشم تکه کلامشون شده
به همین اسونیا به اون خدا دروغ میگن
اونا که با قسم و ایه میخوان بهت بگن
تا قیامت نمیشن ازت جدا دروغ میگن
همیشه عاشق باشین و عاشق بمانید.
Spiffy=زیبا
